Тэма 2-й Сусветнай вайны, адна з самых агучаных, і напэўна, адна з самых надакучыўшых тэм у сучаснай культурна-мэдыйнай прасторы. Асабіста мне страшэнна абрыдла чытаць, чуць, бачыць бясконцыя "геніяльныя" творы на дадзеную тэматыку: ці то кнігі, ці то фільмы, ці то гульні, ці то навуковыя матэр'ялы.
Пра навуковыя матэрыялы і канфэрэнцыі асобна: заўтра адбудзецца нвуковая канфэрэнцыя ў Медунівэрсітэце на тэму.. зноў такі надакучлівай так званай "вялікай айчыннай" (прычым што для Беларусі яна стала савецка-германскай). І тут і адбываецца дэвальвацыя памяці: замест таго каб успомніць ці паспрабаваць напісаць нешта цікавае і годнае, пачынаецца дыярэя пафасных словаў і абсалютна дурных, безаблічных тэмаў дакладаў. Адначасова ніхто не спрабуе схаваць інфармацыю, што ўсё робіцца для "галачкі": нават сэкцыі не тэматычныя а.. распісаныя па факультэтах! Пры ўсёй павазе да памяці ваяваўшых і загінулых, але ім патрэбны не чарговыя ўсхваленьні а простае і годнае ўспамінантне іх сапраўдных заслугаў і перамогаў. А калі гэтага няма (а такога няма і, пэўна ня будзе). Адбываецца толькі дэвальвацыя памяці.
А вось спіс самых угарных тэмаў: "Роль Азербайджана в победе советского народа".
"Роль Туркменистана в победе советского народа".
"Роль православной церкви в победе советского народа".
"Фашистская медицина как нарушение этики врача".
"Песни как фактор поднятия боевого духа бойцов".
"Феномен христианского мученичества во времена 2-й мировой".
"Неофашизм: опасные тенденции".
"Бойцы спасали Родину, а медики жизнь".
"Они спасали жизни, дарили надежды: женские медсанбаты во время великой отечественной".
"Подвигу народа всегда жить в наших сердцах".

Ну вось дажыліся: абсалютная большасьць крыніцаў інфармацыі хлусіць: нават незалежных. Яскравы прыклад - прамінулыя "Дзяды" - журналюгі пішуць, што на акцыі было ад 500 да 1000 чалавек. Ага, канечне, але калі глядзіш з галавы калёны яе хваста нават і бачна не было... Па маіх асабістых падліках было НЕ МЕНШ за 1000 чалавек, а хутчэй больш: я сказаў тысячы дзьве ці дзьве з паловай...
Карацей, усю інфармацыю лепей спраўджваць самому...

Заўтра аб 10.30 каля Гадзіньнікавага заводу (станцыя мэтро "Парк Чалюскінцаў") распачнецца традыцыйная акцыя "Дзяды", якая ўпершыню адбылася ў 1988 годзе. І хто б што не казаў, але канцэпцыя такога мерапрыемства тычыцца фактычна кожнага беларуса: павага і ўзгадваньне продкаў - што можа быць больш сымбалічным для тых, хто лічыць сябе часткай нацыі?
Таму справа кожнага, хто хоча звацца сапраўднай складовай часткай беларускае нацыі - прыйсьці туды: калі канечне, дазваляе здароўе і акалічнасьці... А калі не дазваляюць - прынамсі сачыць за падзеямі...

Уж хука завершыцца перапіс насельніцтва, а гістэрыя вакл яг не спадае. Мае шматлікія знаёмыя, нават разумныя і адукаваныя, пачынаюць казаць пра перапіс ледзь не як пра мравую пшасць і кажуць: усё адн можна не адчыняць дзверы...
Адкуль акія "псіхі" і бязь? Чаг баяцца гэтага перапісу? Магчыма гэта псіхалогія і страх згубіць сваю асбу за лічбамі, а мажліва бязь праблемаў з дзяржавай...
Так ці йнакш, не лічу перапіс чымсьці страшным.ю А всь галоўная матывацыя да ўдзелу: чым больш адукаваных і разумных запішацца пры гэым перапісе (асабліва калі падпішуцца, што іх рдная мва беларуская) тым лепей будзе ўсім... прынамсі тым, шт паступова пачнем пераадльваць кмплекс "правінцыйнага быдластану". Всь такая карціна алеем...

Апошні тыдзень я хварэў на грып, і, вось, ледзь крыху палепшыўшы стан іду на працу: надакучыла хадзіць па бальнічны: негледзячы на тое, што шыкоўна палаяўся з бабкай каля кабінэту тэрапэўта: сука, жыве за мой кошт (бо пэнсію атрымоўвае), а яшчэ лезе са сваёй недаробленай іроніяй!
Таму срач атрымаўся цудоўны, адзінае што 1-н мудазвон замінаў нармальна падыскутаваць. негледзячы на такія бонусы бясплатнае медыцыны я ўсё ткі вырашыў на працу выйсьці: трэба людзям даць мажлівасьць атрымаць аўтамамт)))
А яшчэ ў пятніцу мяне пабудзіла тэлефанаваньне Шэфа: ён імкнуўся паўплываць на маю "несьвядомую" псыхіку і заклікаць працаваць нават з тэмпературай. Я быў крыху сонны, таму не сказаў яму самае галоўнае: а калі я не выйду на працу, то што, сука, звольніш мяне???"
Вось вам і прыклад: грып, тэмпература боль. І хвароба душэўная: выпяндрож і спроба выклікаць мяне на працу.
І што ў гэтае сытуацыі горш? Адназначнага адказу няма і ня будзе: для грамадскасці значна горш калі чалавек душэўна хворы, а асобе лепей быць крыху таго: і нічога не баліць, і ўсе да цябе ставяцца асабліва ;-)))

Неяк дзіўна-хутка прайшла інфармацыя, што сёньня Незалежныя Прафсаюзы сёньня ладзяць мітынг за годныя ўмовы працы. Тэма больш чым актуальная, нават для мяне. Пачнецца мітынг (дазволены) аб 16.30 ў парку 50-годдзя Кастрычніка (ён жа "Карчы"). Гэта станцыя мэтро "Партызанская" і 1 прыпынак на трамваі ў бок Трактарнага завода. Спадзяюся пасьпею з працы і, заадно, запрашаю ўсіх ахвотных)))

Шаноўныя чытачы! Сёньня я вырашыў распавесьці Вам выпадак з жыцьця, які непасрэдна тычыцца пытаньня веры і рацыянальнасці.
Літаральна 2 гадзіны таму праходзіў сэмінар, на якім паўстала пытаньне пра генэзіс і характар Рэвалюцыі Ружаў у Грузіі. Адна студэнтка паспрабавала даказаць, што гэтая рэвалюцыя - праведзена сіламі і ў інтарэсах ЗША. Я папрасіў зрабіць гэта рацыянальна-доказна. Праз 5 хвілін доказы скончыліся (бо іх было 2 - 1) гэта частка геапалітчынага супрацьстаяння, 2) я чытаю расейскія (як яна сказала "нашы") крыніцы і мне не падабаецца палітыка ЗША). Праз 10 хвілін прагучала, што яна не ведае механізмы і якім чынам гэта прахадзіла (а таму і не можа рабіць рацыянальныя высновы), апраз 15 хвілін яна сазналася, што яе цверджаньні палягаюць не на логіцы а на ВЕРЫ.
Ад сябе хачу дадаць, што вера гэта цудоўна, калі гэта Вера Хрыстова, ці вера ў Родных Багоў, але калі веру перакладаюць на геапалітыку, то атрымоўваецца бессаромны маразм.

Чым ёсьць голад для чалавека? А гледзячы для якога і ў якіх абставінах. Калі вы апынуліся ў незнаёмай мясцовасці і 2 дні ня елі, не сорамна галадаць. З іншага боку, калі вы тлустае чмо і галадаеце, бо жралі ўсяго 4 гадзіны таму - гэта досыць няправільна.
Але, падаецца, усё такі самым актульным у сучасным грамадстве ёсьц голад духоўны: камусьці яўна не хапае кантактаў з людзьмі (што ў прынцыпе ёсьць раскошай у сучасным сьвеце), камусьці не хапае вольнага паветра і таго неад'мнага пачуцьця свабоды, якое вы можаце адчуць шпацыруючы летнім вечарам па Вацлаўскай плошчы ў Празе. У кожнага свой голад...

Даўно не пісаў, нарэсьце выдаўся час.
Сяджу вось на працы і думаю, а сапраўды, ці можна знайсьці большае зло, чымся праца? Яна забівае чалавека, псуе яму нэрвы й псыхічны стан.
Адзіны бонус (і то не ў ва ўсіх) - бясплатны інтэрнэт. (чым я і карыстаюся))))
Дарэчы, мой брат кажа, што думаў, што будзем разам у "Лінейку" граць, ха-ха.. тут пошта ледзь адчыняецца, а ён "Лінейку"...
Карацей, праца зло, лепш не працуйце, а жывіце з вашае творчасьці: літаратура, музыка і мастацтва чакаюць Вас...

Увесь свет - лайно. Сёньня ўночы павесіўся Жан Сагадзееў - вакаліст расейскага гурта Э.С.Т. Гэты быў сымбаль хэві металу, імпазантны, дакладны, сапраўдны. ЗЯгоную смерць можна ставіць у адзін шэраг са стратай Віктара Цоя. Вельмі, вельмі прыкра і балюча. Аднак, гэта быў яго выбар, а выбар трэба паважаць.
Больш за ўсё шкада, што адыходзяць у нябыт ці гінуць "характэрныя" творцы, шчырыя прадстаўнікі 80-х - пачатку 90 х гадоў. Цудоўны час, цудоўныя людзі. Пытанне: а што застаецца нам, у наш бязгустоўны час? - застаецца без адказу...

Чаму вакол адна жэсьць? На вучобе нешта хочуць, на працы хочуць, дома - час ад часу, сябры хочуць (пераважна грошай) каб потым не аддаць ніколі... Давядзецца потым іх прымушаць вяртаць - карацей, куды ні плюнь - жэсьць...
Нейкі проста жэсьцяны час.. Хто мае іншы погляд - калі ласка ў камэнты, але толькі доказна абгрунтоўваем пазыцыю)))

А вось чым парадваў мой сябра chegor: просіць напісаць, ну дык і напішу:

Я ВАС ЛЮБЛЮ ЛЮДЗІ!

Дарагія сябры, нарэшце, нарэшце крызіс! Спадзяюся, вас ён не закране О_о Прыйшоў час пераменаў! Даеш поўнае абнаўленьне! І, канечне, шчыра ўсіх вас віньшую з Новым Годам!

Чаму па раніцах так баліць галава? Падаецца, нічога такога ўчора ня піў а галава баліць... Парадокс... Дарэчы, парадоксамі поўніцца ўсё нашае вартае жалю жыцьцё, й гэты прыклад толькі дробязь, у параўнаньні з тым, якія парадоксы маюць месца, асабліва на працы\вучобе. Упэўнены, кожны з вас можа узгадаць штоменей 5-10 падобных парадоксаў з уласнага жыцьця...

Учора памёр геніяльны вучоны, паэт, літаратар - Алег Лойка. Гэта сапраўдная трагедыя. Не толькі для яго сям'і, але і для краіны, для нацыі ўрэшце. Вельмі, вельмі горка... што яўчэ скажаш... Сьветлая памяць... Шчырыя спачуваньні родным... Алег Антонавіч, мы цябе не забудзем!

Ну вось і Дзяды! 20-я гадавіна ўсё-ткі... Гэтая падзея заўсёды важная,зрэшты з яе і пачалося беларускае Адраджэньне, але сёньня яшчэ й юбілей. Яшчэ калі б не псавалі такі дзень разьбіццём на 2-е калёны, увогуле было б цудоўна, а так давядзецца ісьці не праз увесь горад а толькі крышачку...
Да ладна! Галоўнае, што такі дзень у прынцыпе ёсьць. І мы павінны правесьці яго годна.

Уявице сабе, кали бду выдае студэнцки билет, тым самым выдае и "права" доступу да нэту за их (бду-шны) кошт. Халява сэр, але што дзива... З Гэ=мэйлу щпарта ня хоча адпрауляць пошту, а мясцовы прокси ня меней упарта блякуе... Вконтакте.ру! Жэсьць )))) БДУ сапраудныя жгуны, не магу зь их :-))))

Сёньня дзень народзінаў чалавек які стаўся сымбалем беларускага року: а менавіта Лявона Вольскага. Ягоны ўнёсак у разьвіцьцё беларускае музыкі цяжка пераацаніць. Зь Днём народзінаў, Лявон!

Усіх віншую зь Днём Беларускае вайсковае славы! Слава героям!
З.Ы. Зь гледзішча апошніх падзеяў на Каўказе, гэтае сьвята застаецца надзвычай актуальным ;-)

Неяк супярэчліва сябе пачуваю. З аднаго боку трэба нешта рабіць, з іншага вельмі і вельмі ня хочацца гэтага.. І я такі не адзін, паўсюдна людзі любяць рабіць гранічна супярэчлівыя рэчы. Так адбываецца менавіта таму што самі мы істоты супярэчлівыя...